Son mesaj - Gönderen: Recep Ergin - Salı, 01 Kasım 2011 23:40
Sitemizin yeni hali www.gumushane.gen.tr/v2 adresinde test edilmektedir. Lütfen belirli aralıklarla ziyaret ederek, yaşadığınız aksaklıkları ve önerilerinizi admin@gumushane.gen.tr adresinden veya buradaki formdan bize bildirin.
05 Kasım 2008 tarihli Demokrat Gümüşhane Gazetesindeki yazısı
Siteye Ekleyen
Recep Ergin
ÖLÜM HATIRLATIR… Bu gün ne Ergenekon,ne terör ne ABD seçimleri, ne zamlar ne de krizle uğraşmayacağız. Hepsini bir yana bırakarak gündem dışı hayatın koşuşturmasında unutabildiğimiz hassasiyetlerimizi ön plana çıkararak yakalandığı amansız hastalık sonucu geçen yıl aramızdan ayrılan güzel insan Harun Ağabeyimizi sizlerle paylaşacağız…
GÜZEL İNSAN Tanıyanlar bilirlerde tanımayanlar için şöyle bir kısaca Harun ÖZDEMİR i tanıtmaya çalışacak olursak: Gümüşhane'nin Övündü köyünde gözlerini dünyaya açmıştı, takvim yaprakları 1968 yılını gösterirken…İlk,orta lise tahsilini memlekette tamamladıktan sonra üniversite hayatı Trabzon da devam etmişti. KTÜ eski adı ile (TİTİA Trabzon İktisadi Ticari İlimler Akademisi) yeni adı ile İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesinden mezun olduktan sonra Akademik kariyer günleri de başlamıştı. Başkentte Gazi Üniversitesinde Yüksek Lisans, İzmir de Dokuz Eylül Üniversitesinde doktorasını tamlamıştı. Vefatına kadar geçen süreye kadarda KTÜ İİBF Maliye Bölümünde Öğretim Görevlisi olarak çalışmasına devam etti. Ömrü akademik hayatını devam ettirmeye yetmedi bu gün yaşıyor olsaydı Yrd. Doç. Dr. olarak ileride Prof. Dr.Harun ÖZDEMİR olarak onu tanıyacaktık…O GÖNÜLLERİN PROFESÖRÜYDÜ. Aslında size tanıtmak istediğim Harun Hocanın akademisyen yönünden ziyade insanlık ve sosyal yönü…
GÜMÜŞHANE SEVDALISI Harun ağabey (ağabey diyorum çünkü kendime bir ağabey kadar çok yakın bulmuştum) ile tanışmamız Trabzon'da Maçka da öğretim görevlisi olarak işe başladığımda olmuştu. Kendisi o zamanlar Trabzon Gümüşhaneliler Derneğinin yönetimindeydi. Gümüşhane'yi ve Gümüşhanelileri çok seviyordu. İçinde kocaman bir Gümüşhane sevgisi vardı. Bir araya geldiğimizde genelde memleket meselesi üzerine konuşuyorduk. Gümüşhaneliler olarak Trabzon'da neler yapabiliriz, memleket için neler yapılabilir diye bir sürü proje üzerinde saatlerce beyin fırtınaları yapardık. Eminim ki yaşamış olsaydı bu projeleri gün ışığına çıkacaktı,nasip değilmiş ne diyelim. Ama inanıyorum ki O bu halisane niyeti ile yapmış gibi bunun karşılığını almıştır. O öyle egosu yüksek bir insan değildi, mütevazi bir kişiliğe sahip adam gibi adamdı. Zamana ve şartlara yenilmemiş asimile olmamış bir Gümüşhaneliydi. Bir talebiniz olmuşsa ve eğer elinden geliyorsa sizi geri çevirmezdi. Kişiliğiyle örnek bir insandı…
Amansız bir hastalığa yakalandığının farkında bile değildi. Öğrenmesi de tesadüfî olmuştu. Yakın arkadaşı, dost gibi dost olan Yrd. Doç. Dr. Sayın Tayip YAVUZ ile birlikte bir çek-up yaptırma sırasında hastalığını öğrenmişti. Yinede o hayattan kopmamıştı, sıkı sıkı tutunmuştu. Hem yanında böyle onu seven dostları olduktan sonra korkuda yoktu. Tayyip hoca ile Harun Hocanın arkadaşlığı gıpta edilecek türdendi. Ancak kardeşler birbirine böyle vurgun olabilirdi,onların ki kan kardeşliğinden çok daha öteydi. Vefatına kadar Tayyip hocamız yanından bir an bile ayrılmamıştı.Şimdi anılarıyla beraber Tayip Hocanın WEB sayfasında yaşamaya devam ediyor. (www.ktu.edu.tr/fakulte/iletisim/akademik/index.html adresinden ulaşabilirsiniz.)
Daha kırkını göremeden aramızdan ayrılmıştı Harun ağabeyimiz… Bir sonbahar daha geçti aradan, sensiz bir yılın ardından her geçen sonbaharla acımız biraz daha yüz tutmaya görse de inan ki Harun abi biz seni ve insanlığını unutmayacağız.
Bir Gümüşhaneli olarak Bir akademisyen olarak Bir Ağabey olarak Sen daima bizimle beraber yaşayacaksın… Mekânın Cennet Makamın Ali olsun. Fatihaların eksik olmasın. Allah sana da bizlere de rahmet eylesin… Bu dünyada kısa bir beraberliğimiz oldu ama dilerim öbür tarafta geniş geniş görüşürüz… Görüşmek dileğiyle. Herkesin ebediyete uğurladığı sevdikleri vardır, bu gün sen sevdiğini uğurlarsın yarın seni uğurlarlar öbür gün onu derken bu uğurlama ilahi sona kadar devam eder gider. Sondan sonra ise gidenlerin buluşması vardır artık oralarda. Asıl buluşma zamanına dek…